krankzinnigheid

krankzinnigheid
Sissy en ik.
Mislukt
# Gepost op vrijdag 29 februari 2008, 13u35

fotoshopketen

fotoshopketen
Sissy en ik
mislukt.
# Gepost op vrijdag 29 februari 2008, 13u32

Dat maantje

Een vriendin gaf het me,
en ze zei dat ze er altijd voor me zou zijn,
en dat dat maantje dat symboliseerde.
Maar wat ze me niet zei,
is dat ze wist dat ons contact ging verwateren,
ze wou mij vlug iets geven,
voordat het te laat was.
Nu heb ik het aan jou gegeven,
want ik zal er altijd voor je zijn,
en dat maantje symboliseert dat.
Maar wat ik je niet zei,
is dat ik weet dat ons contact ging verwateren.
Ik wou je vlug iets geven,
voordat het te laat was...


Waarom is mijn voorgevoel toch altijd juist?
# Gepost op zaterdag 16 februari 2008, 14u26

Wat zie ik je graag

mijn beste vriend
hij schreeuwt naar me
en ik ben niet boos op hem
hij laat me huilen
en ik ben niet kwaad op hem
mijn beste vriend
hij weet niet wat hij doet
met momenten
hij
is niet zomaar iemand
hij is de zon en de maan
en ik ben de zon en de maan
ik ben de zon 's avonds
en de maan 's morgens




-dankje Laura.
# Gepost op vrijdag 15 februari 2008, 14u55
Gewijzigd op zaterdag 16 februari 2008, 14u27

Elias

Hey.
Mijn naam is Elias, ik werd geboren met een penis en daarmee direct verklaard tot het mannelijke geslacht. Tuurlijk heb ik ook een vrouwelijke kant (zoals iedereen), en ik toon ze en omarm ze met trots (niet zoals iedereen). Nee, ik ben geen travestiet en ik heb ook geen onderbewuste verlangens naar het vrouwenschap. Een mens wordt verliefd, en daar hoor ik ook bij, denk ik. Ik word verliefd op mensen van het andere geslacht, en ik word verliefd op mensen van hetzelfde geslacht, voor de onwetenden onder jullie, ik ben biseksueel, nee, hiermee kan je me niet afdreigen, iedereen (ja iedereen) weet het al. Voor mensen die iets tegen holebi's hebben, alstublieft, doe mij en jezelf een plezier en rot onmiddellijk op ! Ik zag het daglicht op 23 oktober 1992, dat maakt mij 15 jaartjes jong/oud en ik heb mooie, bruine kijkertjes. Ik ga natuurlijk naar school en daar zit ik in mijn 3de jaar Woordkunst-Drama aan de Kunsthumaniora van Brussel. Ik kan helemaal niet zonder muziek, dus besloot ik een jaar geleden om er zelf te maken, en zo kreeg ik mijn akoestische gitaar. Eerst speelde ik er maar wat op, maar nu cover ik songs en maak ik de mijne. En gisteren (7-2-'08) kreeg ik mijn elektrische gitaar. Als je me vraagt naar welke muziek dat ik luister zal je nooit een antwoord krijgen, want ik luister werkelijk naar alles. Mijn voet begint te tappen op de grond als ik muziek hoor, maar dat wil niet zeggen dat ik alles goed vind. Ik heb helemaal niets tegen mensen die hiernaar luisteren, maar hardcore (jump en rock), techno, jumpstyle, etc. durf ik geen muziek te noemen. Dat is gewoon wat gepruts op een gemoderniseerde computer of geschreeuw in een microfoon die per ongeluk aanstaat. Ik luister naar de snelle, de trage, de harde, de stille muziek. Mij kan je helemaal doen smelten met de teksten van Marco Borsato of Clouseau, en je kan me helemaal onderdompelen in het gitaarspel van Jack Johnson. Dit moet er nog even bij: ik luister naar Tokio Hotel. Maar in tegenstelling tot zovelen, luister ik er gewoon naar, en lijdt ik niet aan zo'n ongezonde obsessie die sommige 13-15-jarige tienermeisjes heeft besmet. Er is veel gebeurd in mijn leven, en nee dat is geen subliminale boodschap dat je mij moet vragen wat allemaal, en daardoor heb ik een muur opgebouwd waar alleen maar een paar mensen in kunnen dringen, dus als het lijkt alsof ik je niet vertrouw, dan is dat waarschijnlijk ook zo.







vorige tekst
brabbelmond
# Gepost op vrijdag 15 februari 2008, 14u19
Gewijzigd op vrijdag 15 februari 2008, 14u49